Brachydanio frankei Meinken — jest rybą nieznaną Lorecowi. Sprowadzono ją z nie ustalonych dotychczas miejsc w płd.-wsch. Azji i rozpowszechniono w akwariach pod nazwą danio lamparciego. Uważano go zresztą długo za odmianę barwną danio pręgowanego, a to dlatego, że krzyżując się z nim daje płodne potomstwo (co w gruncie rzeczy nie jest wyjątkiem wśród blisko z sobą spokrewnionych ryb). Danio lamparci ma ciało o połysku złotawym, miejscami lekko fioletowym, pokryte brązowymi cętkami. U młodego narybku tego gatunku oczy lśnią zielono (u danio pręgowanych także). Wśród hodowanych danio lamparcich pojawił się kiedyś osobnik (osobniki?), o wydłużonych płetwach (na skutek mutacji). Przez odpowiedni dobór potomstwa do rozmnażania uzyskano długopłetwą, inaczej weloniastą, odmianę tego gatunku. Drogą krzyżówki z danio pręgowa-nym uzyskano pasiastą odmianę weloniastą (prążki u ryb biegną poprzecznie, pasy — podłużnie, pręga jest określeniem niejednoznacznym). Jednak nie widuje się często tych pręgowanych danio weloniastych o ubarwieniu takim, jak danio pręgowane; krzyżówki te mają zazwyczaj cieńsze granatowe pasy i zaburzony rysunek — w dolnej części ciała pasy połączone są cienkimi, falistymi prążkami. Często mają tylko jedną parę wąsików, a nie dwie — jak u gatunków wyjściowych. Wyhodowano niedawno złote danio pręgowane i następnie złote danio weloniaste.