Larwy wylęgają się na 3-5 dzień (w niższej temperaturze wylęgają się po dłuższym czasie, najniższa dopuszczalna jest temperatura 15°C, w której larwy lęgną się dopiero po 15—18 dniach). Larwy są początkowo mało ruchliwe; pierwsze 3 dni spędzają przyczepione do roślin i szyb. Od początku są błyszczące; „świecą" niemal tak jak młode neonki. Gdy zaczną już sprawnie pływać, karmi się je, bowiem wtedy wyczerpały już zapas substancji odżywczych w woreczku żółtkowym. Prócz najdrobniejszych pokarmów żywych, jedzą też roztarte żółtko z gotowanego jajka i roztarte takie po karmy, jak dla dorosłych. Wychowanie zatem młodych ryb nie jest trudne, jednak przy nieodpowiednim żywieniu wykazują kanibalizm.
Od wylęgu do ok. 10 tygodnia ryby mają lśniący niebiesko-zielony pas wzdłuż ciała, pod nim przebiega pas ciemny, niemal czarny, ze słabym połyskiem purpurowym; granicę tych pasów u młodych ryb wyznacza czarna linia o niebieskim połysku. W miarę dorastania ryb młodzieńcza barwa górnego pasa zostaje zastąpiona przez srebrną i pomarańczową. Przez pewien okres jego barwa zależy od kąta padania światła. Grzbiet kardynałków jest ciemnooliwkowy (brązowo-zielony), brzuszek srebrny. Przyśrodkowy obszar ogona jest czerwony, z czarną plamką na samym początku płetwy. Czerwony jest też wierzch płetwy grzbietowej, krawędź odbytowej i czubki brzusznych.
Hodowane obecnie w naszych akwariach kardynałki pochodzą z dwu odmian, niepotrzebnie wymieszanych przez amatorów akwarystyki. Odmianę o czerwonej krawędzi płetwy grzbietowej uważano dawniej za osobny gatunek; tym gorzej świadczy to o akwarystach, którzy wymieszali ją (skrzyżowali) ze „zwykłymi" kardynałkami, które „pierwotnie" wyglądały inaczej: ich płetwa grzbietowa była u nasady czerwona, dalej przebiegał łuk żółtawy i wreszcie szerokie obrzeżenie krawędzi — srebrnoniebieskie. Rzekomy gatunek o czerwonej krawędzi tej płetwy nazywano rybą Wenus. Łacińska nazwa brzmiała Aphyocyphs pooni Lin-Shu-Yen; rybę tę. nazywano też cudaczkiem. Ta lokajna odmiana kardynałka występuje w Hong Kongu.
Wyhodowano też długopłetwe odmiany kardynałków — z długopłetwymi samcami. W dalszym ciągu są one mało znane. Z wysp w Hong Kongu pochodzi inna łagodna, stadna ryba, osiągająca tylko 3,5 cm, od której wzięła nazwę ta odmiana kardynałka z czerwonym wierzchem płetwy grzbietowej. Ową rybę po raz pierwszy opisał Lin-Shu-Yen, w liście do pewnego zoologa amerykańskiego, nazywając ją Aphyocyphs pooni. Sprowadzoną do Hong Kongu odmianę kardynałków uznano właśnie za ten nowy gatunek i zaczęto nazywać Aphyocyphs pooni, a także Venus fish.
Ryba opisywana w liście nie była do niedawna sprowadzana. Opis Lin-Shu--Yena nie był publikowany, a przy tym nie był chyba dokładny. Dość, że zdecydowano się ten gatunek opisać na nowo i, niestety, pod nową nazwą. Nazywa się oficjalnie, od 1966 r., Hemigrammocyphs lini. Ryba ta ma bezbarwne płetwy, oprócz ciemnych promieni. Od okolicy dolnej szczęki biegnie wąski ciemny pas, aż do płetwy ogonowej, gdzie kończy się czarną plamką. Od góry styka się z nim lśniący pas niebieskozielony. Za okiem lśni złota plamka. Hemigrammocyphs lini wymaga temperatury pokojowej: 18-22°C. Gotowości do tarła sprzyja przezimowanie tych ryb w niższej temperaturze (16-18°C) i dodatek świeżej wody (co nie oznacza wody z kranu!). Tarło przebiega w temperaturze 18-22°C. Narybek jest łatwy do wykarmienia.